ACL Injury & Reconstruction Rehabilitation — in onderzoek bestudeerde oefeningen

Bij het samenvoegen van de studies vond dit onderzoek dat het toevoegen van plyometrische oefeningen aan preventieprogramma's het ACL-letselrisico per 1,000 blootstellingsuren met 60% verlaagde ten opzichte van controles (letselrisicoverhouding 0.40, 95% CI 0.26 tot 0.63).

Bron: PubMed 36244964

Op basis van vier studies rapporteerde deze gepoolde analyse een schatting voor krachttraining van RR 0.315 (0.207–0.480, I2=0%, χ2 p=0.808).

Bron: PubMed 24100287

Deze studie beschrijft een sterkere gluteus maximus als mogelijk beschermend tegen toekomstig ACL-letsel, terwijl een verhoogde body-mass-index naar voren komt als risicofactor voor zulk letsel.

Bron: PubMed 40356533

Deze studie meldde dat de ROC-analyse een oppervlakte onder de curve van 0.6 opleverde, wat wijst op een slechte tot onvoldoende gecombineerde sensitiviteit en specificiteit van de test.

Bron: PubMed 26867936

Deze studie vond dat bij vrouwen van wie de BMI minstens 1 SD boven het gemiddelde lag, het relatieve risico op niet-contact-ACL-letsel 3.5 maal zo hoog was als bij vrouwen met een lagere BMI.

Bron: PubMed 14623646

A systematic review of neuromuscular training implementation found that stakeholder-engaged models with professional support achieved higher compliance (73.5-85.6%) than education-only approaches.

Bron: PubMed 41815969

Van de 14 bestudeerde kinematische variabelen wijzen sterke aanwijzingen op toegenomen interne rotatiehoeken van de knie bij de piekvertikale grondreactiekracht (vGRF) tijdens landingstaken na perifere vermoeidheidsprotocollen van de knieflexoren en -extensoren (effectgrootte = 0,24–0,68).

Bron: PubMed 40567252

Deze studie wijst op een gestructureerd warming-upprogramma als in staat om blessures bij jonge voetbalsters te voorkomen.

Bron: PubMed 19066253

De best-evidence-synthese van deze studie vond slechts zeer beperkte steun voor de H:Q-krachtverhouding als onafhankelijke risicofactor bij hamstring- en ACL-letsel, een bevinding die gold voor alle verschillende typen verhoudingen.

Bron: PubMed 35065297

Deze studie beschrijft hoe de incidentie van knieletsel bij jonge voetbalsters kan worden verlaagd door invoering van een veelzijdig, voetbalspecifiek oefenprogramma dat elke speelster ook voorlicht.

Bron: PubMed 20065198

Deze studie bracht een zwakkere heupkracht in verband met een hoger risico op toekomstig letsel (exorotatie: OR = 1.23 [95% CI, 1.08-1.39], P = .001; abductie: OR = 1.12 [95% CI, 1.05-1.20], P = .001).

Bron: PubMed 26646514

Deze studie meldde dat het overstappen op een warming-up gericht op specifieke neuromusculaire en proprioceptieve oefeningen - het PEP Program - het risico op niet-contact-ACL-letsel bij universitaire voetbalsters kan verlagen.

Bron: PubMed 18658019

Volgens deze studie hadden proefpersonen die >4 keer/week aan georganiseerde sport deelnamen, na correctie voor sociaal-economische, gezondheids- en leefstijlfactoren, een gecorrigeerde hazard ratio voor kruisbandletsel van de knie van 8.5 (95% CI 4.3 tot 16.4) bij vrouwen en 4.0 (95% CI 2.7 tot 6.1) bij mannen.

Bron: PubMed 18390920

Patients with a TSK-11 score of ≥19 at the time of RTS were found to be 13 times more likely to suffer a second ACL tear

Bron: PubMed 39041333

Op alle vaardigheidsniveaus was de wedstrijdincidentie (professioneel: 0,343; semiprofessioneel: 0,249; amateur: 0,319) significant hoger dan de trainingsincidentie (professioneel: 0,015; semiprofessioneel: 0,004; amateur: 0,005).

Bron: PubMed 34524500

jonge vrouwelijke atleten in sporten waarbij gesprongen, gepivoteerd en van richting gewisseld wordt, zoals basketbal, volleybal en voetbal, dienen vóór deelname te worden getraind met een bewezen effectief sprongtrainingsprogramma dat progressieve weerstandskrachttraining voor de onderste extremiteit omvat

Bron: PubMed 10569353